درمان با آب معدنی

استفاده ی علمی از آب‌ها پس از شناخت خواص درمانی آن در ادوار اخیر تحقق یافته است. آب‌های معدنی بر روی بدن انسان و مخصوصاً نواحی خاصی از بدن دارای اثراتی می‌باشند که این اثرات در هنگام مصرف مستقیم از آب چشمه موثرتر و شدیدتر می‌باشد. آب‌های معدنی که در نقاط مختلف جهان وجود دارند و هر کدام اثر خاص به همان آب را دارند برای اینکه ترکیبات هر آب معدنی مختص همان نقطه جغرافیای است: انیدرید کربنیک محلول در آب اسیدی موجب سرعت گرفتن حرکت دودی‌شکل روده می‌گردد و میزان عصاره‌هایی که در روده ریخته می‌شود را افزایش می دهد. پس در نتیجه، هضم غذا تسریع می گردد. همینطور موجب زیاد شدن اسید کلریدریکی که در معده وجود دارد، می‌گردد و بسیار اشتها آور است . آب های قلیایی فعالیت معده را زیاد می‌کنند و اسید معده را از بین می‌برند و در معالجه درد مفاصل بسیار تاثیر گذار هستند.آب‌های تلخ اثرات خیلی خوبی در برطرف کردن یبوست و چاقی دارند. آشامیدن آب این چشمه‌ها برای اشخاص ضعیف و کم خون خوب نمی باشدآب های معدنی آهن‌دار برای درمان کم خونی بسیار مفید می‌باشند. آب های گوگردی در درمان روماتیسم و مسمومیت های فلزی تجویز میگردد. آشامیدن آب این چشمه‌های آب معدنی آرسنیک‌ دار برای رفع کم خونی و ضعف ناشی از کمی غذا و غیره مفید است. آب چشمه‌های یددار بیشتر برای مصارف آشامیدن و نه حمام گرفتن مصرف می‌کنند و ید موجود در آن‌ها، هم دستگاه گوارش و هم غدد گلو را تحریک به کار و ترشح می‌کند. آب‌های معدنی آهک‌دار در درمان نارسایی کلیه و درمان نارحتی اعصاب و غیره توصیه می گردند..آب‌های معدنی رادیو اکتیو موجب فعالیت و ترمیم سلول و بافت‌های بدن شده، باعث ازدیاد کلسیم سازی گشته و می‌تواند رگ‌های خونی بدن را گشاد نماید